ଅର୍ଚ୍ଚିର ପାଦ ତଳେ ଲାଗୁନି ଆଜି । ମାମୁଁ ଆଉ ଆଈ ଆସିଛନ୍ତି ତାଙ୍କ ଘରକୁ।ସପ୍ତାହେ ତଳେ ଅର୍ଚ୍ଚିତାର ପଞ୍ଚମ ଶ୍ରେଣୀ ବାର୍ଷିକ ପରୀକ୍ଷା ସରିଛି। ଅଦ୍ଵୈତ ପ୍ରସାଦ ହାଇ ସ୍କୁଲ୍ ରେ ସେ ଷଷ୍ଠ ଶ୍ରେଣୀ ପଢ଼ିବ। ଏ ବର୍ଷ ସିଲାବସ ରେ କିଛି ବଦଳିବାର ନାହିଁ।ବାପା ତା ପାଇଁ ପୂରା ବହି ସେଟ୍ ଆଣି ଦେଇଛନ୍ତି। ଏଥର ହିନ୍ଦୀ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ହେଇଛି, ଆମର ରାଷ୍ଟ୍ର ଭାଷା। ୫୦ ମାର୍କ ର ପରୀକ୍ଷା ବି ହେବ। ଏବେ ଅର୍ଚ୍ଚି ହିନ୍ଦୀ ଶିଖିବ, ପଢ଼ିବ,କହିବ, ଲେଖିବ… ଗୋଟେ ନୂଆ ଖୁସିରେ ମନଟି ତାର ଫାଟି ପଡୁଥାଏ। ହିନ୍ଦୀ ସିନେମା ମାନଙ୍କରେ ଯେମିତି ହିନ୍ଦୀ କହୁଥାନ୍ତି, ସେ ବି ସେମିତି ହିନ୍ଦୀ କହିବ।
ମାମୁଁ ଆଉ ଆଈ ଆସିଛନ୍ତି ତାକୁ ନେଇକି ଯିବା ପାଇଁ। ଆଈ ତାକୁ ହିନ୍ଦୀ ଶିଖେଇବେ। ମାମୁଁଙ୍କର ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଟକିଜ୍ ରୋଡ୍ ରେ ଜଳଖିଆ ହୋଟେଲ ଅଛି।ଜବର୍ ଦସ୍ତ୍ ଚାଲେ। ସିଙ୍ଗଡ଼ା, ବରା,ଆଳୁ ଚପ୍,କଚୋଡ଼ି, ବାଇଗଣି ଛଡ଼ା ମାମୁଁଙ୍କ ହୋଟେଲ୍ ର ଗାଣ୍ଠିଆ ଭାରି ଫେମସ୍। ସେ ଗୋଟେ ପ୍ରକାରର ଖଟାମିଠା ଚଟଣୀ ଟେ ଦିଅନ୍ତି ଗାଣ୍ଠିଆ ସାଙ୍ଗରେ, ଭାରି ସୁଆଦ ଲାଗେ। ଆଉ ତାପରେ ଗ୍ରାହକ ମାନଙ୍କୁ ଚା’ ପରଷା ହୁଏ,ସେଇଟା ପୁଣି କପ୍, ପ୍ଲେଟ୍ ରେ।ମାମୁଁଙ୍କୁ ଫୁରସତ ନାହିଁ।ଦୁଇ ଦିନ ହୋଟେଲ ବନ୍ଦ କରିକି ଆସିଛନ୍ତି।
ଆଉ ଆଈ…
ଗୋଟେ କାଠ ଗୋଲାର ମାଲିକାଣୀ। ଆଈର ଦୁଇ ଜଣ ଅନ୍ତରଙ୍ଗ ସାଙ୍ଗ ଅଛନ୍ତି, ଡେଲି ମାର୍କେଟ ଛକର ଶାରଦା ଆଈ ( ଶାରଦା ଅଗ୍ରୱାଲ) ଆଉ ମେଡିକାଲ ଛକର ଫର୍ଜନା ଆଈ ( ଫର୍ଜନା ନୁର୍)। ପୂରା ଜୀବନ ଦିଆ ଦେଇ ସାଙ୍ଗ।ତିନି ଜଣ ସବୁବେଳେ ହିନ୍ଦୀ ରେ କଥା ହୁଅନ୍ତି।
ଆଉ ଅଜା… ଅର୍ଚ୍ଚି ଯେତେବେଳେ ତୃତୀୟ ପଢ଼ୁଥିଲା, ଅଜା ହାର୍ଟ ଆଟାକ ରେ ଚାଲିଗଲେ। ସେତେବେଳେ ଯାହା ବାପା,ବୋଉ,ଭାଇଙ୍କ ସାଙ୍ଗରେ ମାମୁଁ ଘରକୁ ଯାଇଥିଲା। ତା ପରଠୁ ଆଉ ଯାଇନି,ଏବେ ଗଲେ ଶାରଦା ଆଈ,ଫର୍ଜନା ଆଈ ସମସ୍ତଙ୍କ ସାଙ୍ଗରେ ଦେଖା ହେବ। ସେମାନେ ବି ଅର୍ଚ୍ଚି କୁ କେତେ ଭଲ ପାଆନ୍ତି।
ବୋଉ ତ ଯାଇ ପାରିବନି, ଟିନୁ ଭାଇର ଏନ୍ ଆର୍ ଟି ଏସ୍ ପରୀକ୍ଷା ଅଛି, ତାଛଡ଼ା ବାପାଙ୍କର ଛୁଟି ନାହିଁ।
ଅର୍ଚ୍ଚି ମାମୁଁ ଘରକୁ ଗଲେ ଖୁବ୍ ମସ୍ତି କରିବ।ଗୋପାଳ ମଉସା, ଯିଏ ଆଈର କାଠ ଗୋଲାରେ କାଠ ଚିରନ୍ତି, ସିଏ କାମ ସାରିଲେ ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ ତାକୁ ସାଇକେଲରେ ବସେଇ ଯୋଉଠିକି ଅର୍ଚ୍ଚି କହିବ, ବୁଲେଇ ନେବେ।
ଜିନା ଆଈ ତାଙ୍କ ବେଳର କେତେ ପାଠ ପଢ଼ିଛନ୍ତି ଯେ ଏତେ ସ୍ମାର୍ଟ… କେତେ ପ୍ରକାର ଭାଷାରେ କଥା କୁହନ୍ତି। ବଡ଼ ବଡ଼ ଟ୍ରକ୍ ମାନଙ୍କରେ ମୋଟା ମୋଟା କାଠଗଣ୍ଡି ସବୁ ଆସି ଗୋଲା ଅଗଣାରେ ଅନ୍ ଲୋଡ୍ ହୁଏ। ଆଈ ସେ ଡ୍ରାଇଭର ମାନଙ୍କ ସାଙ୍ଗେ ପଞ୍ଜାବୀରେ କଥା ହୁଅନ୍ତି,ବଙ୍ଗାଳୀ ରେ କଥା ହୁଅନ୍ତି। ଭ୍ୟାନିଟୀ ବ୍ୟାଗ୍ ଗୋଟେ କାନ୍ଧରେ ଗଳେଇ ଥାଆନ୍ତି।ସେଥିରୁ ମୋଟା ମୋଟା ବଣ୍ତଲରୁ ଧାଏଁ ଧାଏଁ କରି ଟଙ୍କା ଗଣି ସେମାନଙ୍କୁ ଧରେଇ ଦିଅନ୍ତି। ସେମାନେ ଆଈକୁ ସତ୍ ଶ୍ରୀ ଅକାଲ୍…. ସଲାମ୍ ଦିଦି …କହନ୍ତି, ଆଈ ବି ସେମାନଙ୍କୁ ସେମିତି କହନ୍ତି , ସେମାନେ ଖୁସିରେ ହସି ହସି ପୂରା ପେମେଣ୍ଟ ନେଇ ପୁଣି ତାଙ୍କ ଗାଡ଼ିକୁ ବୁଲାନ୍ତି।
ମାମୁଁ ଘର ସାହି ସହ ଆଖ ପାଖ ସାହିର ସବୁ ପରିବାର ଆଈ କାଠ ଗୋଲାର ଗ୍ରାହକ।ବାହାଘର ,ବ୍ରତଘର ଭୋଜି ରେ ବି ଆଈ ପାଖକୁ ଅର୍ଡର୍ ଆସେ। ଗୋପାଳ ମଉସା ଆଉ ଦୁଇ ଜଣ ମଉସା କାଠ ଚିରନ୍ତି।ଜଣେ ଟ୍ରଲି ରିକ୍ସା ବାଲା କାଠ ଲୋଡ୍ କରିକି ଘର ଘର ଦେଇ ଆସେ।
ଅର୍ଚ୍ଚି କୁ ଖାଲି ଟାଇମ୍ ରେ ସେ କାଠ ତଉଲା ତରାଜୁରେ ଗୋଟେ ପଟେ ଦୁଇଟା କୋଡ଼ିଏ କେଜି ବଟକରା ଥାଇକି ଆଉ ଗୋଟେ ପଟେ ପାଠ ବହି ଧରି ଝୁଲି ଝୁଲି ବଡ଼ ପାଟିରେ ପଢ଼ିବାରେ ଭାରି ମଜା ଲାଗେ।
ଆଈ, ମାମୁଁ, ଅର୍ଚ୍ଚି ବସ୍ ରେ ବସିଲେ।ସକାଳ ଛଅଟାରେ ବସିଲେ। ଦି’ ପହରେ ଦୁଇଟା ରେ ପହଞ୍ଚିଲେ। ଗୋପାଳ ମାଉସୀ ଖାଇବାଟା ଆଣି ଦେଇଥିଲେ। ଅର୍ଚ୍ଚି ତ ଥକି ଯାଇଥିଲା,ସନ୍ଧ୍ୟା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶୋଇ ପଡ଼ିଲା।
ସନ୍ଧ୍ୟା ବେଳେ ଘର ଆଖପାଖ ବୁଲି ଆସିଲା। ଗୋଲାକୁ ଗଲା। ଆଈ ଟଙ୍କା ଗଣୁଥିଲେ। ଶହେ ଟଙ୍କା ଅଲଗା,ପଚାଶ ଟଙ୍କା ଅଲଗା,କୋଡ଼ିଏ, ଦଶ ଟଙ୍କା ଅଲଗା ଅଲଗା ବିଡ଼ା କୁ ଟଙ୍କା ବନ୍ଧା ରବର୍ ରେ ବାନ୍ଧୁଥିଲେ। ଅର୍ଚ୍ଚି ତାର ସେଇ ତରାଜୁରେ ବସି ଝୁଲି ଝୁଲି ଆଈ କୁ ଲକ୍ଷ୍ୟ କରୁଥିଲା। ଇସ୍… ଜିନା ଆଈ ସତରେ କେତେ ଧନୀ ଆଉ ପାଠୋଇ ବି…ସେ ସବୁ ପ୍ରକାର କାମ କରିପାରନ୍ତି।ଏତେ ଗୁଡ଼ା ଟଙ୍କା ବିଡ଼ା ନେଇକି ସେ କାଲି ବ୍ୟାଙ୍କ୍ ବି ଯିବେ, ଜମା କରିବା ପାଇଁ।
ପ୍ରଥମ ଦିନରୁ ହିଁ ଅର୍ଚ୍ଚି ର ହିନ୍ଦୀ ପଢ଼ା ଆରମ୍ଭ ହେଲା।
ଦୁଇ ଆଈ ନାତୁଣୀ ଦୁହେଁ ଗୋଡ଼ ହାତ ଧୋଇ ଆସି ପୂଜା ଘରେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବା ପାଇଁ ବସିଲେ।
“ଏ ମାଲିକ୍ ତେରେ ବନ୍ଦେ ହମ୍..……… ତାକି ହଁସତେ ହୁଏ ନିକଲେ ଦମ୍”
ମୁଣ୍ଡିଆ ମାରି ଯାଇ ଖଟ ଉପରେ ଚକା ମାଡ଼ି ସାମନା,ସାମନି ହୋଇ ବସିଲେ।
ଆଈ – बेटा,अपनी किताब को शिर में लगाके फिर नीचे रखो।
ହଁ, ଆଈ….
नहीं बेटा, ऐसे बोलो….जी नानी..
ଅର୍ଚ୍ଚି ଜୀବନରେ ପ୍ରଥମ ହିନ୍ଦୀ କହିଲା,,, “जी नानी…”
ପାଠ ପଢ଼ା ଆରମ୍ଭ …ବର୍ଣ୍ଣବୋଧ ରୁ
अ से अनार
आ से आम
छोटी इ से इमली
बड़ी ई से ईख …….
କି ବଢ଼ିଆ ଲାଗୁଛି, ହିନ୍ଦୀ ପଢିବାକୁ …
ଏତିକି ବେଳେ ବାରଣ୍ଡାରୁ ଚିଁ ଚୁଁ ଶବ୍ଦରେ କିଛି କିଛି ଶୁଭିଲା, ଯାହା କି ଆଈ ବୁଝି ପାରିଲେ।ଆଉ ଅର୍ଚ୍ଚିକୁ କହିଲେ” बेटा, मुझे रूप ( ଆଈଙ୍କ ଶୁଆର ନାଁ) बुला रहा है, बोल रहा है की … मां,मां , खाने को दो, भूख लगी,भूख लगी…
ଆଈ…. ମିଟୁ ବି ହିନ୍ଦୀରେ କଥା କହୁଛି…!!!!!.
हां बेटा, तुम्हारी शारदा नानी और फर्जना नानी भी उस से हिंदी में बात करते हैं। और शायद रूप को हिंदी बोलना ज्यादा पसंद है।
ହିନ୍ଦୀ ପଢ଼ା ପ୍ରକ୍ରିୟା ଜାରି…
समारू नाम का एक किसान था। वह खेत में आलु, परबल, कटहल, कांदा,लहसुन , और तरह तरह की सब्जियां….उगाता था…….
ତିରିଶ ଦିନ ଭିତରେ ଅର୍ଚ୍ଚିତା ହିନ୍ଦୀରେ ପୂରା ହୁସିଆର ହେଇଗଲା। ସେ ଶାରଦା ଆଈ,ଫର୍ଜନା ଆଈ, ସାହି ପଡିଶା,ଗୋପାଳ ମଉସା,ସମସ୍ତଙ୍କ ସାଙ୍ଗରେ ଶୁଦ୍ଧ ଭାବେ ହିନ୍ଦୀରେ କଥା କହି ପାରିଲା।
ମିଟୁ ସାଙ୍ଗରେ ହିନ୍ଦୀରେ କଥା ହେଇ ହେଇ ତାର ସାଙ୍ଗ ହେଇଗଲା।
ମିଟୁ ( ରୂପ) ମାମୁଁ ଘରର ଜଣେ ବିଶେଷ ମେମ୍ବର ।
ସେ ଘରର କଲିଙ୍ଗ ବେଲ୍। ବାହାରେ କିଏ କବାଟ ଠକ୍ ଠକ୍ କଲେ ସେ ସବୁଠୁ ଆଗ ଜାଣି ପାରୁଥିଲା। ଆଉ କହୁ ଥିଲା ” कौन है…कौन है…”
ଯେମିତିକି ” ଟିଂ ଟଙ୍ଗ୍…ଟିଙ୍ଗ୍ ଟଙ୍ଗ୍…”
ଦିନେ ଭୋର୍ ରୁ ଅର୍ଚ୍ଚିର ନିଦ ଭାଙ୍ଗିଗଲା। ଆଈ କାନ୍ଦୁଛନ୍ତି ଜୋର୍ ଜୋର୍ ରେ ଗୀତ ଗାଇ ଗାଇ….
“ମୋ ଜୀବନ ଧନରେ, ଗଳା ରତନ ରେ ରୂପ…
ତୁ କାହିଁ ଚାଲିଗଲୁ ଛାଡ଼ିକି ମତେ ରେ ରୂପ…
ମୁଁ ସକାଳୁ ଉଠିକି ଦେଖିବି କାହାର ମୁଖରେ… ମୋ ରୂପ….
ତତେ କୋଉଠି ଖୋଜିବି ,କେବେ ନ ପାଇବି ରେ…. ରୂପ…….
ଆଈ ବହୁତ କାନ୍ଦୁଥିଲେ…
ତଳେ ମିଟୁର ପଞ୍ଜୁରୀଟା ଖୋଲା ହେଇକି ଥିଲା,ମିଟୁର ପର କେତେଟା ବିଛାଡ଼ି ହେଇକି ପଡ଼ିଥିଲା।ବେକ ମୋଡ଼ି ହେଇ ମିଟୁର ଦେହଟା ପଞ୍ଜୁରୀ ଭିତରେ ଆଧା ଆଉ ବାହାରେ ଅଧା ଥାଇ କି ରକ୍ତର ଧାରଟେ ବୋହିକି ଶୁଖି ଯାଇ ଥିଲା।
ମାମୁଁ ଆଈକୁ ବୁଝାଉ ଥିଲେ।
ଅର୍ଚ୍ଚିକୁ ବହୁତ୍ ଦୁଃଖ ଲାଗିଲା।ଆଈକୁ କାନ୍ଦିବାର ଦେଖି ତାକୁ ଆହୁରି କଷ୍ଟ ହେଲା।ସେ ବି କାନ୍ଦି କାନ୍ଦି ଆଈ ପାଖକୁ ଗଲା….
କହିଲା ” नानी , नानी, हिंदी में रोओ ना…. मुझे भी सीखना है……….….”
🙏
सचला
